GİTMİŞTİN!
Ardından bir çift buğulu göz,
Bir de infilak edecek bir yürekle…

Beni sensizliğe salmıştın
Uykularımı çalmıştın
Nefesimi almıştın
Kanatlarımı kırmıştın…
Devamını oku

Hiç bir yere sığmıyorum…
Hiç bir yer tutamıyor beni…
Ne özgür olmak istiyorum ne de tutsak…
Kilitli bir kapı oluyorsun…
Senden öteye gecemiyorum…
Hayallerim oluyorsun takılıp kalıyorum
çaresiz… 02.06.2001 Yer Ankara Can Kafe

İçkiye benzer bir şey var bu havalarda
Kötü ediyor insanı, kötü…
Hele bir hasretlik oldu mu serde;
Sevdiğin başka yerde,
Dertli ediyor insanı, dertli.
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda,
Sarhoş ediyor insanı, sarhoş.
orhan veli kanık

Bir an için sen su oldugunu düsün. Su denli özel, su denli yararli ve su denli çok, tükenmez… Inaniyorum ki gerçekten de öylesin. Ama ister çesmelerden dökül, ister göklerden yag, ister nehirler dolusu ak; dibi olmayan bir kovayi dolduramazsin. Yani seni dinlemeyenlere sesini duyuramazsin. Unutma daha çok bagirdiginda daha çok dinlenmezsin, gürültünün parçasi olursun yalnizca!… Suyun yaninda olanlar suyu en az içenlerdir. çünkü”Su nasilsa burada, gerek yok ki suyu kana kana içmeye” diye düsünürler.. Tipki, sesini sürekli duyanlarin seni dinlemedikleri gibi! Ormandaki hiçbir hayvan, irmagin gürültüler koparan yerinden su içmeye çalismadi simdiye dek. Hepsi, hep sabahin en sakin anini bekledi; suyun durgun yerlerini bulabilmek için. Gittiler ve sakin sakin gereksinimlerini giderdiler. Onlar için en uygun olan kendi istedikleri zamandi. Sen hep bir su oldugunu düsün. Su gibi güzel, su gibi vazgeçilmez… Ve su gibi yasam kaynagi oldugunu düsün. Ama su gibi yasatici ol. Su gibi yikici, sürükleyici ve öldürücü degil!.. Suysan tarlalarini basma insanlarin, yuvalarini yikma, ocaklarini söndürme; sana “felaket” denmesin! Suysan bir bardaga sigabil ki damarlara girebilesin!..
Devamını oku

Hayat mutluluk verirken yanında istemeden de mutsuzluklar umutsuzluklar mecburiyetler ve sevgisizliklerde verdi. İstemeden büyüttü hepimizi. Kim baksa arkasına yetmiyor zaman yetmiyor zaman, para ve aşk hep dahasını isterken anne sevgisi gibi beklerken yıprattık her şeyi… Sevgisiz ve umutsuz kaldı avuçlarımız. Hayatımızın en güzel günleri derken meğer ne mutsuzluklar varmış içinde sakladığı. Ben bir dağın tepesinde rüzgâra karşı beyaz elbisemle durmak isterken ayaklarım çıplakmış yanımda kimse yokmuş meğer. Düşünmeden istediklerim gerçek olacakmış meğer. Devamını oku

>Sevgili öğretmenim!
>Size bir mektup daha yazacağım. Canım sıkıldıkça sizinle dertleşiyorum.
>çünkü beni ancak siz anlarsınız diye düşünüyorum.
>Beni yanlış anlamayasın diye bir “özür” ile başlamak istiyorum. Sizinle
>yazışırken “siz” diye başlayıp “siz” diye bitirmek isterim. Ancak araya bu
>kadar “resmi” bir mesafe koymak istemiyorum. Resmi bir mesafe olursa ben
>içimdekileri tam yansıtamam. “Siz” değil de “sen” diye cümlelerime devam
>edeceğim için bana kırılmayın lütfen!
Devamını oku

Eger bir gün dönersen bu yolardan bilki artık hayat denen yolun sonundasındır. Bilki geriye dönüşü yok sevdaların bilki sevgi denen denizde bogulmak kadar yüzmeyi ögrenmekte zordur. Sen sevdiginin ugruna ölümü göze alan adam ya sevdigin senin için ölecekmi aşklarda dostluklar gibidir başlaması ne kadar zorsa birtirmeside o kadar kolay olur. Ama tümüyle bitermi dersen bitmez hayatta hiç birşeyin bir sonu olmadıgı gibi sevgininde bir sonu yoktur biz her ne kadar unuttuk desekte unutamamısızdır unutamayız unuttugumuzu sanarız. Oysa en ufak bir kıvılcım ile ateş olur yakar bedenimizi kavurur kül eder ama biz her seye ragmen bunu içimizde yasamaya ve insanlara unuttugumuzu söylemeye devam ederiz. Bir yanda hayatın agır şartları arasında yaşarken bir yandanda eski anılarımızı içimizde yaşatırız isteklerimizi isteyipte yapamadıklarımızı eksik yarım kalan sevdalarımızı her şey içimizde yaşar.
Biz artık tek bedende iki kişiyizdir.
Biri hayatını sürdürmeye devam eden robotlaşmış bir beden biride hayata isyan eden içimizdeki asi ruh işte o içimizdeki istekleri ve özlemleri olan çocuk hayatta artık iki kişiyiz.