gidiyorum uzaklara herkesten kaçıp çok uzaklara kimsenin bulamayacağı kimsenin bilemeyeceği uzak diyarlara. Belki yokluğum üzecek belki yokluğum ağlatacak ama ben yinede gideceğim kimsesizliğe yalnızlığa yolculuk yapacağım.

Kim bilebilir ki? ancak yaşayan bilir aşk acısını. Yüreğimin volkan misali yanışını senide umutlarımıda yüreğime gömüp gideceğim.Gidişim bendeki sessizliğin olacak.

Senin sesin yerine martıların sesini, Senin güzelliğin yerine denizin dalgalarını ağaçların yeşilini izleyeceğim. Sana sarılamayacağım ama gökyüzündeki yıldızlar seni bana anlatacaklar. Her yıldız kaydığında benim için döktüğün gözyaşlarını hatırlayıp bende ağlayacağım.

Seninle bir gün o yıldızların altında buluşacağız birtanem. GİDİŞİM BENDEKİ YOKLUĞUN OLACAK.

Bir kelebeğe dokunurmuşçasına incitmeden okşamak isterdim saçlarını Ve belkide gözlerini sevmek isterdim bir rüzgar sarhoşluğuyla.

Aşkımız hiç kimsenin dokunamayacğı kadar kutsal, göremeyeceği kadar sihirli olmalıydı. Bir kelebeğin kanadından, renginden aldım nazını. Girmek istemedim yüreğine iz kalır incinirsin diye uzaktan sevdim seni.

Rüzgarın kelebeği okşadığı gibi sevdim seni. Rüzgarın sana olan ihanetinden bana olan sadakatinden feyz aldım.Seni sevmek için soludum, kokunu koynuma soktum seni.

O kimsenin anlayamadığı nisan akşamkarnda bir yıldız kayıp gidiyordu ve işte sende o yıldızlardan biriydin…..

imkansızlar değil mi beni sana ve buraya bağlayan?

söylemeyi isteyipte söyleyemediğim sözcükler değil mi 

seni bana vazgeçilmez kılan?

karanlığın ötesinde kaybolmuş ışık değil misin sen?

hiç beklemediğim bir an hayal gibi karşıma çıkan değil misin sen?

sesini duymasamda yüzünü görmesemde sen değil senin bildiğin yerdeyim

kapatsalar bütün ışıkları çekseler yüzüme bütün perdeleri ben burdayım senin için gülüm. senin için çile çekmenin acı çekmenin darbe yemenin tadındayım

bu yürek senden uzakta olsada ayrı olsada sen nefes aldığın sürece yaşamaya mahkum

Aşk Senin Adin…
AŞK SENİN ADINDI…

Ah Cancazım ah!!

İyi ki gittin diyeceğim hiç kimsem yok. İyi ki varsın diyeceğim de hiç kimsem yok. Ve bundan kötüsü de olamaz… BOŞLUK…

Gitsin istediklerim gitti. Tüm savunma mekanizmalarımı hiçe sayıp onlara yenilerini ekleyerek. Şimdi öyle bir kapatıyorum ki kendimi her şeye… Herkese önyargılı, herkese umutsuz gözüyle bakıyorum… Güvenmiyorum kimseye, güvenemiyorum. Onlar giderken güvenimi de çalıp gittiler. En güvendiklerim… En sevdiklerim… Gittiler… Beni eksilterek, kırarak gittiler.
Ne kadar çaresizce severdim onu… Amaçsızca… İnanıyordum çünkü anlayacaktı bir gün o da sevdiğini… Anlamadı. Zaten olmayan şeyler algılanamaz, somut veya soyut…
Devamını oku

Sus pus olmuş puslu bir İstanbul’muydu yüzün yoksa
çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne
Dolmabahçe de çay tadında….
Divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında
tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu.
Ben rehnedilmiş yelkovan gibi… hani akrep’i seven ama
yüreği takvim yokuşlarında…

Sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı
sesinin sesimde yankılanmasının… sanki perdedekine
üzülmüş ya da sevinmişsin de tesadüfen akmış yüzün
içime… Yalan! Sen perdeye bakıyorsun fikrin benim
seyir defterimde.. ve ben amerikanca bir filmi Türkçe
seyrediyorum…
Devamını oku

Dipsiz bir kuyu bu yalnızlık,
Çekiyor beni içine suskunca,
Kimselerim kalmamış beni anlayan,
Sevenim hiç yokmuş beni,
Sende bile ben hiçmişim,
Hani nerde iyi günümde yanımdakiler,
Yoklar kötü gün olduğu için.

İçten içe tüketiyor beni sensizliğim,
Dayanılmaz acılarda kıvranıyorum,
Soğuk odamda yapayalnızım yine,
Kahretsin yine neden ağlıyorum.
Kim ah etti kara gözlerime,
Ben düşüyorum bucaksız yarlardan,
Kucak açtım senin yerine ölüme,
Acımtırak bir intihar yokluğun,
Acıyor dudaklarıma sürülünce,
Ben zaten sürgündüm sevgili,
Dünyaya geldiğimden beri gözlerine,
Devamını oku