Suçum neydi aşktan yana
Düştüm bir aşk tuzağına
KurtaRılmayı bekleyen
Garip bir aşk mahkumuyum
Sende taktın ellerime
Aşkın kelepçelerini
Perde çektin gözlerime
Vurdun hasret kilidini
Ateş sarıp her yanımı
Dillere destan oldum
El derdime çare olmaz
Gelde söndür bu yangını
Dağlar duydu isyanımı
Sen duymadın mı sevgilim
Gökler duydu feryadımı
Sen duymadın mı
Suçum neydi aşktan yana
Düştüm bir aşk tuzağına
KurtaRılmayı bekleyen
Garip bir aşk mahkumuyum
Hadi uzat ellerini
Kurtar beni bu ateşten
Sana yanan bu gönlümü
Bırakıp gitme perişan
Ateş sarıp her yanımı
Dillere destan oldum
El derdime çare olmaz
Gelde söndür bu yangını
Dağlar duydu isyanımı
Sen duymadın mı sevgilim
Gökler duydu feryadımı
Sen duymadın mı

ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda
yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim
oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
imrendiğin, öfkelendiğin
kızdığın ya da kıskandığın diyelim
yani yaşamışlık sandığın
Geçmişim
dile dökülmeyenin tenhalığında
kaçırılan bakışlarda
gündeliğin başıboş ayrıntılarında
zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu.
Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha
fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.
Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, ratsgele bir ilişki
gibi başlayıp, gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan ,
benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana
Bütün kazananlar gibi
Terk ettin
Murathan Mungan

oysa ne hayallerim vardı mutluluk dolu,sen dolu…
belki umutsuz bir aşkın,umut şarkısıydı bu hayaller…
gün gelir sana dinletebilmek adına yazılan…
her mısrası aşk kokan,sevgi kokan..
nakaratında sadece sen olan umut şarkısıydı…
gözlerine,gülüşüne bakıp yazdığım…
uzattıkça uzattığım,hiç bitiremediğim…
gün gelip gözlerine bakarak sana okumak istediğim bir şarkı…
her gece yeni bir mısra yazdığm,yazarken ağladığım..
ama sadece benim söylediğim,benim duyduğum …
beni,senin yanına götüren,bende ki seni anlatan bir şarkı…
çoğu zaman sokaklara çıkıp okumak istediğim…
belki uzaklardan duyarsın diye,dinlersin diye..
aşkımı yazdım her mısraya.seni yazdım nakaratına..
ömrümce söyleyip,dinlemek istedim..
ama sadece yazdım..besteleyip okuyamadım gözlerine bakarak…
isterdim ki ömrümce düşmesin dilimden bu şarkı…
ama yarım kaldı şarkım…
mısraları aşksız,sevgisiz…nakaratı sensiz kaldı…
son notasını, ben gözlerine bakarken sen yazdın..
elini bırakmak istemediğim an yazdın son mısrasını…
vedaydı son mısra…
gidişini izlemekti arkandan kimsesiz,yapayanlız kalmaktı…
son mısrayı yazan sen oldun…
umutla,sevgiyle başladığım şarkımın son mısrasını vedayla sen yazdın…
artık kağıt kalem almam elime…
dedimya gülüm..

son mısrayı sen yazdın…

Gecelerimin depremlerinde yıkıldım sana hep…
Her acı daha da acıydı ötekinden…
Zifiri bir enkaz parçasıydım her artçı gözyaşımda…
Yenik bir düşmüşüm meğer sebepsiz uykularımda…
Yenik düşmüşüm sana…

Şimdi anlıyorum…
Anlaşılması gereken her bir dokunuşu…
Önceden…
Kendime dokunuyorum…
Üşümüş bir soğuk algınlığı..
Tat vermiyor senin gibi..

Varlığını bilmek..
Yokluğunu anlamlandırıyor..
Sen yokken..
Varlığın bana yetiyor…

Üşüyorum,
Sensiz daha karanlık burda geceler, korkuyorum.
Yıldızlar soluk gecelerde, bense yine aynı dertte, sende…
Her an seni düşünmek ne kadar zor
Başım,vucudum, heryerim ağrıyor, yorgunum
Seni düşünmekten, özlemekten, beklemekten
Sana ait ne varsa yıkıp gittiğin ve sana dair ne varsa beslediğim
Hepsi birer nöbetçi kapımda
Senden kurtuluş yok bana
Onlar mı bırakmıyolar yoksa ben mi gitmek istemiyorum? bilmiyorum…
Bilmek neye yararki bunca vakitten sonra
Seni kaybettim!!!
Kayıp gittin avuçlarımın arasından

Yerin doldurulmaz, acın unutulmaz
Bu yaralar nasıl iyileşir, orası mechul, birde canımı nasıl yakıyor bu yaralar bir bilsen..
Ama yınede umudum var vuslata dair
Nedensiz olsada, kendimi kandırıyor olsamda, var
Belki o da üzgündür diyorum, onunda yaraları kanıyordur
Ya seviyorsa diyorum, ya seviyorsa?
Geçmi kaldık herşey için, bitti mi hikayemiz?
Cevap yok…
Ama yinede şunu bilmelisin;
Bana gözyaşı borçlusun,

senin adınla başlıyor her sözüm sana olan aşkımla bitiyor
aramızdaki mesafe bana zulum hasretin çekilmiyor
yüreğim seni arar oldu gözlerim gözlerini
ellerim ellerine susamış gönlüm laf dinlemiyor

ne güzel duygu seni seviyorum demek
dahada önemlisi diyebilmek
beraber yarınları geleceği beklemek
beklerken ileriyi görebilmek
Devamını oku

Gözlerin geçerken gözlerimden,
Şehir ıslanırdı sırıl sıklam.
Herkes yağmur yağdığını zannederdi,
Bilmezlerdi senin için ağladığımı.
Her bir damlanın gözyaşım olduğunu bilmezlerdi.

Hiçbiri akıl edip de gökyüzüne bakmadı
Baksalardı göreceklerdi
Gökyüzünde tek bir bulut dahi olmadığını
Sen de bakmadın…
Oysa ben yalnız senin için ağladım.

Koca şehir uyuyamıyor kaç gecedir senin yüzünden.
Şimşek çakarcasına bağırıyorum adını gökyüzüne.
Seni sevdiğimi var gücümle haykırıyorum tüm sessizliğe inat.
İsmin yankılanıyor boş sokaklarda
Gözyaşlarımla ıslanan caddeler artık nem değil hüzün kokuyor.
Derdimi anlıyor sanki yıprattığım kaldırım taşları.
Bir sen anlamadın neler olup bittiğini şu koca şehirde.
Oysa ben yalnız senin için ağladım.

Her gece bir yıldız seçiyorum kendime gökyüzünden.
Alıyorum karşıma sen diye konuşuyorum delicesine.
Ne ben ondan bir şey anlıyorum, ne de o benden.
Dayanamıyorum, isyan ediyorum engel olamıyorum kendime.
Boğazım düğümleniyor aniden,
Tutamıyorum kendimi ve ağlıyorum.
Bu şehrin yağmurları böyle başlıyor işte.
Yağıyorum şehrin üstüne usulca.
Gözyaşlarımla her zerreye dokunan ben bir tek sana dokunamadım;
Oysa ben yalnız senin için ağladım…