Sevda türküleri yalan…
Duyduğum kadarı benim.
Tüm ayrılık öyküleri
Kendi kahramanlarına ağlar,
Fazla fazla, gözyaşındaki
Tuz kadar acırsın güzelim…
Senin “kapanmaz” dediğin yara,
Nefretin sevgiyle buluştuğu o an,
Her defasında ilk öksüz kalışın…
Yeniden doğuşundur aslında
O “ayrılık” sandığın…

Tartılmıyor sevdalar terazilerde.
Ağırlığı, ulaşılmazlığındandır.
Defteri yok, yüreğine yazıyorsun.
Zamanla gelişleri unutup,
Hep gidişlere takılıyorsun
Birlikte söylenen şarkılar,
“Kara” bildiğin sevdan,
Satır aralarındaki o büyü yok artık…
Şiirlerdeki sevgili olmaktan
Şimdi çok uzaktasın…
Yeniden başlamak diye de bir şey yok.
Bir gecede bulup
Bir gecede yitirdiğin
Tüm aşkların seceresinde,
Silindi bir kere mürekkep…

Bir, acının resmi çekilmiyor,
Bir de sevdanın…
Çizgiler gelip
İnsanın yüzüne yapışıyor.
Umursamaz gördüğün her terk ediş,
Kilometre taşı gibi
Ölüme yaklaştırıyor…

Sevda
Türküleri
Yalan…

Tayfun Talipoğlu

Dur, burayı iyi dinle;
birkez daha söylüyorum ve son kez..
Seni seviyorum. …

Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer.
Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lâzım olur.
Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeyden
bahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden.
Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki.
Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan?
Sanırım, düşünmedin.
Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de.
Aslında çok şey var sevdiğim,
kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun
vedalaşma anları,
İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgun
saatlerinde geldin, ya da sen vurdun.
Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla,
denizden gelecek bir gemi bekledim durdum,
sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza.
Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim.
Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim.
Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek sana dua edecek.
Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine – senin baban öldü mü?
Bu gidiş ölümden beter olamaz.
Hangisi doğru bilmiyorum,
Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?
Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı?
Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört,
ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git.
Hayır hayır gitme!
Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da!
Hem sensizlik hem karanlık bu kadarı fazla.
Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun.
İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git.
Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez.
Seni seviyorum.
Sen giderken ben içimden haykıracağım ‘kusursuz bir aşktı bu’ diye.
Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum…
Yine de tanıdı gönlüm yaşadı
Bir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim

Her akşam vaktinde bu gönül üzülür
Hüzünle dolar seni düşünür
Şimdi çok uzakta kimbilir neredesin
Geri dön ya da dönme ben sendeyim…

-bütün yalanlar…kısık seslidir-
çıngıraklı yılanlar…üniformalarını çıkartsın
bana aynaları göster!

ve sen…
körkütük sis…başıma çöken

bilmez misin…?
cahilin aklına düşmüş…
talihsiz düşünceyi…ne kalem ne de mürekkep yazmak ister
ve
nasır tutmuş beyinler…rüyasız gecelere benzer

-umut kokan…
söylenememiş her söz…dilde yara-

ve sen…
zorba çığlık…gölgede serinlemek yasaktır diyen

bilmez misin?
ayazda kalmış…
yavru kuş gibi hisseder kendini…
ressam tuvaline girememiş her boya
ve
kekeme bir udun hüznünü taşır
şarkılardan kovulmuş her nota

-yalnızdır…
yankısını bulamamış her ses-
ha alevler içine düşmüş kar tanesi…
ha sararan yapraktaki yeşilin çırpınışları
/bir yangından bir yangına göçüştür/ son nefes

bilirim!
-gülümsemez her masal…
ve her zaman gül sunmaz namlusundan hayat-
kızıldır öfkenin rengi…
ölümün yarısıdır böyle yaşamak

ve sen…
rap rap vicdanımı çiğneyen

çek tetiği…
vur güneşi sol yanından…çürümüş dünyaya inat

bilirsin! …
-ölümü yenmek/tir…şiir –
sakın ağlama! …
güneş üşür…

Bugün diğer günlerde olduğu gibi beni düşün,
Yüzüne bir tebessüm gelsin tekrardan,
Gözünden birkaç damla gözyaşı aksın aniden,
Durmaksızın…

Konuştuğumuz günleri getir aklına,
Sanki çocukla konuşuyormuşsun gibi hisset tekrardan,
Koy ellerini yüreğine derin düşüncelere dal,
Durmaksızın…

İsmimi yokla bir kez daha aklında,
Neler hatırlıyorsun benim hakkımda,
Özlediğini tahmin edebiliyorum aslında
Ama gelemiyorum yanına.
Bir yıldız kadar uzağım sana.
Hadi…Ulaşmaya çalış yıldızlara
Ulaşamadığın için çök dizlerinin üstüne ve ellerini birleştir.
Içten gelerek Offla.
Durmaksızın…

Gözlerimi getir aklına,
Sana ne kadar içten ve sevgiyle baktığını.
Her kelimeyi mavi ile anlattığını,
Sana son bir kez sevinçle nasıl baktığını,
Düşün.
Durmaksızın…

Bir rengin yıldız gibi hayatından kaydığını,
Benim gibi kimse olamayacağını getir aklına son bir kez.
Bir çiçek uzat gökyüzüne ve söyle son bir kez
Seni seviyorum diye.
Durmaksızın…

Ben duyacağım…!!!

En derinden sevmedim mi ben
Karşılık beklemeden.
Gözlerini gözlerimde tutarken.
Başkasına baktım mı ben.
Sana inanıyorken.
Başkasının lafına kandım mı ben.
Her gün seninle uyanıp seninle uyuyorken
Seni hep rüyasında görmek isteyen sadece ben.
Kızamazken sana,
Oturup çocuk gibi ağlayan ben.
Papatya falına bakmayı sevmeyen,
sevmiyor çıkınca yalan söylüyor diyen ben.
Seviyor çıkınca havalara uçan ben.
Yüreğimde en çok yere sahip olan seni,
Yüreğime almak isteyen sadece ben.
Seni Seviyorum’u ayaklarına kapanıp söyleyen,
O gülümsemenle hayata tutunan sadece ben.
Ellerini ellerimden çektiğinde çok özleyen,
Soğukta bir başına kalmışçasına üşüyen sadece ben.
Söylesene.
En derinden sevmedim mi seni ben..