Ne zaman akşam olsa dağlı bir çiçek
ve yaralı bir kelebek
gelip hüznünü döker sancılı yüreğimin üstüne…
bir yıldız kayar ömrümün hazan defterinden bilinmezlere
yanık türkülerden bir hicran damlar dağlı gönlüme
alıp götürür beni uzak mı uzak diyarlara….

Ben ki, yolunu yitirmiş seyyah, yükü ezgili ah
veda istasyonlarında titreyen en acılı gözyaşıyım
hangi yana dönsem ihanetler
hangi yola gitsem acılar keser önümü eyvah…

Ben ki, hicran ağlarında bülbül,
hazan bağlarında gözü yaşlı gülüm
ah çeken bir kızın gözlerinde mendil
tüm mevsimlere ağlayan eylülüm
cemrenin toprağa vurduğu,
gülün yaprağa durduğu zaman geçti çoktan
sızılı bir bedendir artık yaşamak
ateşin koruna, gülün dikenine değdi elim…

Ben ki, her kuyuda bin Yusuf…
her hasrette Züleyha’ya yangınım…
her sahrada bir Mecnun
her çölde Leyla’ya dargınım…
yere çaldım kara bahtımı
yenildim işte ey hayat kırgınım!

varsın menekşe gözlü çiçekler boyun eğsin yenik sevdama
umurumda değil artık dağlı çocukların karbeyaz gülüşleri
ben ki, kırık hayallerle
bir uçurumun kenarından yuvarladım umutlarımı
çıkışı olmayan kuyulara savurdu beni rüzgarlar
varsın bütün iklimlerin bulutları gözlerimde biriksin
düşmesin bir damla çağlayanlara

Yenildim işte ey hayat kırgınım!
zalimlere de kalmaz bu dünya biliyorum
gözlerimde şiir yaraları
bileklerimde kelepçe
kıramadım zincirin son halkasını ne deyim
gül yürekli çocuklar çok uzakta kaldı…

anladım ki, bastığım bütün topraklarda silinmiş ayak izim
hangi taşa dokundum kanadı, hangi pınara baktım ağladı
yüreğimle öptüm geçtiğim bütün uçurumları bir bir
ihanet yüreğe saplanmış bir hançer ey hayat
ah ben ki,.
öylesine perişan, öylesine çaresiz, öylesine kimsesiz yaşıyorum
içimi açacak, elimi uzatacak hiç kimsem yok derdimden başka! …

Silmiştim bu mesajı ama sonra vazgeçtim. Seni sildim hayatımdan mesajdan ne istiyorum ki…

Gücüm yok daha fazla tutamam seni !
Kararlıysan çek git sevgilim ..
Unutamam değil ..Unutmam seni …!
Belki arasıra nedensiz durup dururken gözlerim dolduğunda,
Hayata karşı isyanlarım olucaksın …
Sen beni düşünme !
Sana olan sevgimi nasıl büyüttüysem ,
Acınıda öyle bir yücelikle kalbime gömerim …!
Hadi sevgilim git artık durma öyle karşımda ,

Git..(me),git..(me) daha fazla dayanamayacağım ..

Git..(me) çabuk ..!

Biraz daha durursan tutamayacağım gözyaşlarımı ..
Bilirim,dayanamazsın sen benim gözümden akan bir damla gözyaşına !!
Onun için çabuk Git..(me)

Kara gözlerinden bir damla yaş düşünce ..
Hüzün,keder yüreğime saplanır”…derdin

Şimdi ise hem kendi yüreğine hüzün ve keder saplıyorsun ,,
Hemde benim yüreğime büyük bir yara açıyorsun ..
“..Yaşadıklarımızı Unutacaksan .. Benim yerime başka birini koyabileceksen .. Benimle yaşadıklarını,Onunla yaşarken
aklına benim gelmeyeceğime inanıyorsan .. Geriye dönüp baktığında Yüreğinin bir kenarı sızlamicaksa .. Kendini çaresiz ve
ağlamaklı hissettiğinde Gözlerin benim omzumu aramayacaksa .. Hayattan ve insanlardan bıktığında yanında sadece benim
olmamı istemeyeceksen..”

!!!…Yolun Açık Olsun Bensizliğe…!!!

Sus dedim..
Sus.. Değmesin sözlerin tenime..
Bir hüzün yapışmış işte üzerime..
Kokusu içime işlemiş.. Acısı ellerime..

Sus..

Sen susabilecek kadar sevebildin mi beni?..

Dudaklarımda bir dua kalmış sadece,her şeyi silip atan inceden bir tükenmişlik:
“Yalvarıyorum sana,yalvarıyorum bir damla huzuruna muhtaç yüreğim.. ”

Günler üzerime devriliyor diyorum, bir bir.. Ve hep geceye çıkıyor yıkımları..
Bir köprü kalmış uzaklarda öylece duruyor..Koşuyorum,acıyan ellerimi uzatıyorum ama olmuyor,ulaşamıyorum..

Sen ben gibi yürüyebilir misin sana?. Ben gibi atabilir misin adımlarını yollarıma?.

Kaçamıyorum yıkıntılarından caddelerin.. Kaldırımların ıslaklığı gözlerimdeki neme eş..
Nefes nefese ansızın duruyorum..
Hepsinden vazgeçiyorum işte her şeyden..

Ve bir damla sen süzülüyor yanağıma..Usulca..

Sen.. Sen beni ağlayabilir misin gözlerinden?. Ben gibi ağlayabilir misin?.
Gözyaşlarını akıtabilir misin yandığım o ateşlere?.

Zaman diyorum, ufalanıyor avuçlarımda.. Bir yanım hep sona bakıyor..
Umutlarım tutsak hiç varamadığım o limanlarda..
Keskin bir düş yarası beliriyor bedenimde.. Anlıyorum işte..

Sen..Ben gibi anlayabilir misin beni?. Yitik düşlerime dokunabilir misin?.
İncitmeden yer edebilir misin hayallerimde?

Bir korku işliyorum her gidişinde,yüreğimin en köhne ‘sen’lerine.. O korkuyla örtüyorum üzerini her gece;üşütmüyorum işte seni,sevgimi..
Seviyorum seni..

Ya sen? Ben gibi sevebilir misin ?.
Seni ben kadar sevebilir misin?.

Ya beni?.

Beni bana geri verebilir misin?

Ben üşürken yaz sıcağının ortasında sen ısınıyosun o şehirde O’nun yanında!..
Duyun feryadımı!Dinmedi hiç kanayan yara!Sözlerime bakma kirletemezdim seni asla!Olmadı!Olamazdı ki ama!..

Gözlerimden akan yaş denizlere karışsın yağmur olsun damlasın o yüzüne.Hissedebilirmisin bu sancıyı!Anlayabilirmisin sen bu acıyı!Anlatamadım anlayamadın sende.Tek bi avuntum yokki!Büyüdüm ben peşinde koşuşturduğum yollarda!..

Gözlerindeki hüzne son kez bakmak için gelecektim sana!Mutluluklar ekleyecektim yeni doğan güneşine.Aydınlatacaktım günlerini…Yerime gelen olmuş…Yalnızlığına çare olsun…
Dokunamadığım gibi dokunsun ellerine…Bakamadığım gibi doya doya baksın deniz gözlerine…Mutluluklar eklesin o saf güzel gülüşüne…

İyiliğim için gittin öylemi?Sen yok olunca koruyacaktım herkesden kendimi?Bilmedinki yokluğunda yok olduğumu…Varlığını duyupta avunduğumu…Avuntu kalmadı…Yaranın dökülen kanı aksine dolu dolu akıyor…Sen affetsende sözlerimi: üzgünüm ben affedemem gözlerini!..

Sen ‘Unut’ Demişsin,Anlamamışım…!
Sen ‘Bitti’ Dedin,Ben’Bitmez’ ! Bitmedi de…!
İnanamadım Söylediklerine…
Hani Yapamazdın Bensiz,Ayrılığın Rüzgarı Esse Üşür,titrerdin!
Şimdi İse ‘Aşkı Benle Yaşamak Varken Bensizliği Tercih Ettin’…

SUSTUM
Biliyordum;Konuşsam Yalvarıcaktım,Ayaklarına Kapanıcaktım…
Küçük Düşüceğimi Düşündüğüm İçin Değil,Ne Olursa Olsun Gitmeyi Kafana Koyduğun İçin Sustum…!

Madem Öyle,Herşey Gönlünce Olsun Dedim Ve Susturdum Sevdamı,Geceye SakladıM…
Canımı Acıttı Sözlerin,Kalbim Acıdı da
SUSTUM

Daha Fazla Çirkinleştirmeyelim’ Dedin,
‘ Bizde Herşey Güzeldi ‘Diyemedim…

Kafana Koymuştun Gitmeyi, ‘Kal’ Diyemedim!
‘Sadece İçimdesin Artık,Dışımda Değil!’ Dedin
Ve Kayboldun Gecenin Karanlığında…!

Bense Bir Duvar Dibinde Çırpındım,İsyan Ettim…!
Aklımda Birsürü Soru İşaretiyle Kalakaldım…
Hadi Gene Gecenin Karanlığında Saklanıyordu Sensizlik,Aydınlık Bastırınca Nereye Saklanacaktı?!
Sustum,Sonunun Nereye Varacağını Bilmeden

Annesini Kaybetmiş Çocuklar Gibi Aradım Durdum ‘Sen(sizliği)’i …!
Saklamalıydım Seni Çok Derinlere,Gömmeliydim Kalbime…
Aşkın Dilinden Anlamıyorsan Anladığın Dilden Konuşmalıydım Seninle…

‘Artık Seni Senden Bağımsız Yaşamalıydım…!’
Ben “Sen” i Büyütürken İçimde Dönersin Diye,
Sen ”Bensizliği” Beslemişsin…

Ben ‘o’ Derken,Sen ‘Onsuzluk’ Demişsin…!
Ben ‘Aşk’,
Sen ‘Nefret’
Ben ‘Dön’
Sen ‘Unut’ Demişsin,Anlamamışım…!

Bana Düşen Sadece Kabullenmek Artık…
Kalbime Gömmek…
Biraz Unutmak,Biraz hatırlamak…
Keşke Herşey Daha Farklı Olsaydı;
Ama Hoşçakal Dedin Ve Gittin…
Şimdi Göm Beni Kalbine Gömebildiğin Kadar,
Ben Veda Etmem Bu Aşka!!!