Ben seni hiç dudaklarıma yazmadım ki / sadece yüreğime içirdim gözlerinin tüm renklerini

Zaman; yokluğun
Mekan; sensizlik..
Yazan; ben..
Yaşayan; ben..

Köklerime iliştirilmiş ayrılığı kutsadım yine. Toprak baharın gelinliğini giymeye hazırlandığı şu zamanda ben yine bana dar gelen ayrılığın libasını biçtim yüreğime. Susmayı denedim suskunluğunun bana denk gelen diliminde. Susamadım / Harf harf kanattım içimin yeni bitme filizlerini. Sesini çektin kuyularımdan..Dibisini yitirmiş bir nehir kadar yaralıyım ben. Çocukluğumun siyah beyaz fotograflarına düştü hecelerim. Benim hiç tahtadan yapılmış arabam olmamıştı küçüklüğümde..Keza şimdi yüreğimin yaralarını saracak bir limanım yok ömrümün gençliğinde. Şimdi sevda kapılarımın hepsi üzerinden kilitli. Durmak bilmeyen bir yara gözlerin..Dönmeyeceksin biliyorum gittiğin yerden..Dönme sakın..Ben seni sensiz yaşatacak kadar büyük sevdim bozkır topraklarımın en yeşil zemininde..
Ben seni yaşamadım ki / Sadece gözlerinden cümle bir kurdum hayat romanına..

Ben seni saramadım ki / Sadece gülüşlerinden bir baharı çizdim karakış sahifelerime..
Devamını oku

Kalın bir kitap oluşturdum geçmişimden
dışına bir kapak gerekti ve rengi önemliydi.

Beyaz mı olmalıydı?
kırmızımı
derken kararımı verdim.

Siyah olacaktı siyah ve kalın kapaklı bir kitap.
“Neden siyah?” diye sordu gözyaşım.

Cevabım hazırdı;

“Çok eskidendi umutlarım dağılmadan önce havaya yeşermeye çalışan tohumlarım vardı gelincik bahçelerinde
büyümesine açmasına izin vermeden soldurdular.
Toprağını ise savurdular havaya belki yeniden filiz verir diye çiçeklerim”.

İnsanlar böyle acımasızdı işte önce sadakat bağı kurarmış gibi yapıp sonra yıkarlar tüm bağlarını.
Ellerini tam uzattığını sanırken hatta uzatmışken onlar çekiverir ansızınnedeni bilinmez bu kaçışın.
Devamını oku

Geçmişte benden beklediklerin aslında yarının dününde senden beklediklerimdi,
hatalıydım, hatalıydın. DUR demek istedim, giden sendin yine, Sen Giderken…
Evet senden sonra bir başkası oldu, sevdiğimi zannettim.
Senin gözlerini aradım gözlerinde, bulamadım.
Teninin sıcaklığını aradım, soğuktu üşüdüm.
Az önce gömdüm aşkı toprağa ellerimle, tırnaklarım ile kazdım önce mezarını kanıyor şimdi durduramıyorum,
Sensizliği ile ağlıyorum hayatın, siyah beyaz bir sinema gibi. Sen giderken… Ben Kalırken…
Nerden Başlamalıyım bilmiyorum, Fırtınalar sabahında doğan güneşli bir bahar günüydü seni tanıdığımda,
Sessizliğinin ardında gizlenen bir çok karanlığı aradım, onlara ağladım, sevdiğini söyledin;
Meğersem yanlış anlamışım, Şimdi yanlış zamanlara, sensiz ve sessiz odama ağlıyorum.

Bak dinle Elbet gelecek kulağına sesi. Sensizlik şimdiden ağrıttı yüreğimi… Sen giderken…
Kalbimde bir arbede başladı sanki sen gittiğinden beri, aşkı gömdüm, yürüdüm, parkta bir sigara içtim,gezdim,bir sigara daha
içtim, işime döndüm, Sensizdim…
Anlamsızlığı ortaya çıktı tekrardan sensizliğin, Sana aşığım, seninim dedim inanmadın, Dilim sustu artık, yürekte aşk öldü,
bilinmez bir diyarda, bilinmez bir sessizliğin içinde bekliyorum gel…
Ellerimde senden kalan bir ömrün acılı sesi; son şarkısını söylerken gitti.
Yalnızlığımlayım artık. Bana seni inandıran bir iz gerek artık beni bana hatırlatacak…
Kendimden geçtim öyle geldim kapına, şimdi evet şimdi ellerimde bitmiş, son çırpınışlarını yapmış bir aşkın külleri,
bir kentten kalan yıkıntılar ve sensizlik var elimde neredesin bilmiyorum Ama Seni Seviyordum…
Sen giderken… Ben Kalırken…
Devamını oku

Tarifi yok
Çıkmazı yok sevdamızın
Bendesin
Öylesi içimdesin ki…

Yüreğimi aldım
Geldim
Bekliyorum
‘al beni ne yaparsan yap’

Yamalı sevdalar çağındayız şimdi
Ne önü var ne arkası
Tutsaklığım bu yüzden belki de
Bırak(ma) beni

Bir bahar günü
Aldıgın papatyaları (hatırladın mı?)
Sen diye boynuma takıyorum
Hep yanımda olasın diye
Devamını oku

Sen; içinde baharı gizleyen kışımsın benim…

Ve biliyorum ki o baharın güneşinde tenim esmer olmayacak hiç. Bana susmak düşecek payıma kilitlenmiş bir yürek kalacak. Kaderi önceden belirlenmiş konuşmalar paylaşmalar bakışmalar olacak. Bir yerde aykırılığım tutup sarılsam da içimde sana sen bunu hiçbir zaman bilemeyeceksin…

Git diyorum sana kalma yüreğimde bu kadar özleteceksen kendini. Bir bakış; gözüm gözüne değiyor; hissediyorum… Gitme diyorum. Kal geldiğin yerde. Ne gitmelerin bitiyor; ne de benim sana kal demelerim…

Hangi aralıkta girmiştin içime anlamadım. Tüy gibi hafif usul usul inivermiştin yüreğime. Kabullenemedim önce. kocaman yalanlar söyledim kendime. Ben dışımda tutmaya çalışırken seni meğer içerde hakimiyetin çoktan başlamıştı. Kuşatmıştın dört yanımı; ve kendim için çok geçti. Yerle bir olmuştu her şey. Olmazsa olmazlarım; ilkelerim yargılarım…

Nasıl bir şeydi bu beni böyle yağmalayan. Şimdi karşı durmuyorum Sana nasılsa buluyorsun bir yolunu ve sarmalıyorsun içimi dışımı. Ayak seslerini duyuyorum hangi yöne gittiğini bilemeden. Ben yaşanmış bir aşkta eski yaralarıma yanıyorum Sen yaralarına benden sevda sürüyorsun. “Belki”lerden “ihtimal”lerden “keşke”lerden medet umuyorum Senin belki de yabancısı olduğun düşler büyüterek…
Devamını oku

Senden sonra hiç acım olmadı
Ne deliliğim kaldı sevdadan yana ne de aşka inancım bir damla
Oysa ben seni severken hiç acı çekmemiştim
Ne olduysa sen beni sevince oldu
Bir zaman varlığını arzulayan gönlüm
Yeri geldi yokluğunu aradı durdu
Yazık sevilme süreni kendin kısalttın
Artık dönmesen de olur
Hem sen yokken daha güzeldin
Hem sen varlığında tanıdığım sen değildin
Yine sevilirdin bu kadar
İnan dönüşüne bağlı değildi sevdamın ağırlığı
Yokluğuna ve imkansızlığına direnmek
Herşeyden daha anlamlıydı
Eğer dönmeseydin ne yapar ne eder gözlerini tedarik ederdim biryerlerden
Elini en karanlıklarda bulup tutardım
En azından oyuncağıyla oynayan çocuk gibi kırmadan kırılmadan
Kendi kendime severdim seni
Artık dönmesende olur
Devamını oku

Dün, bugün, yarın. Aslında ne zaman? Zaman ne? Zamanımız ömrümüz kadar ancak. Yaşımızsa yaşamışlığımızdan daha az.

Yoktun! Hüzün şarkıları vardı dilimde, düşlerimde. Gül bahçelerinin kokusu sinmişti uykularıma bilmezsin. Bir cümle değil ki aşklar, bir satır değil ki duygular. Düşlerim kadar uzun olamaz ki bütün yazdıklarım, yazılanlar. Umutlarım kadar büyük olmalı sevgilerim. Yazık şeyler, boş inançlar, duyarsızlık. Hiç kimse değil herkes. Ama birşey, tek bir şey için; Yaşamak mümkünken yaşamak için.

Düzgün alıntıları var kararsız yaratmaların hayatımızda. Eğri birşey var aralarında, isteksizlik gibi, yılmışlık gibi. Bezgin bir görüntü var yüzümde savaşıyor da yeniliyor gibi.

O, benim! Yüzüm aydınlatıyor gerçekleri. Bir denemeydi yalnızca. Bir yaz sıcağı denemesi. Olası bütün özgürlüklerle sarılmak güneşe. Sahip olduğum bütün yalnızlıklarla, yalnız kalmak o uzak deniz şehrinde. Bir uzaklaşmak çabası kendimce. Bir boşluğu dolu dolu yaşamak .

Sözcükler maviye boyandı uzaklarda, özlemler martılara yüklendi. Orası denizdi. Bir satır öncesiydi. Hiçbirşey eskisi olamazdı!.. Olmamalıydı. Varlığını hissettiğin ama yaşayamadığın duyumsamalar vardır. Aslında gerçektir, aslında yaşanasıdır, aslında senindir. Ama buna hazır değilsindir bütünüyle. “Bu bir başlangıç olmalı” diye düşündüğün şey ne kadar somutsa, sen de o kadar soyutsundur. Seni gerçekten rahatsız edense; bir sebep bulamayışındır davranışlarına.
Devamını oku