SUS NE OLUR..

İçimdesin…Silip attığım sadece yokluğundur…Yüreğimin hançeresinden bir mavi çığlığın savrulmuş rüzgarına…Dönmelisin…Yokluğuna kilitlendi deli gönül hareli…Hıçkırığımın sağnak pıtırtılarını duyarsın diye…Zaman… Akrebin yelkovanı kovalayışıdır mahmur gelincik masallarında…Yükle demiştin…Onuda yükledim.. Katar katar akıp giden bir yokluğun iflah olmaz çocukluk kervanına… Bir görsen… İçimdeki son gölgenin mavi çığlıklarda arınışını… Gel dersin…Biliyorum..Uykusuz o çapkın gülüşünü…Yüreğine göm de gel.. Bir duysan…Ruhumdaki son direnişin ölümcül ayak izlerinde mahzun sesini.. Sus dersin ..Biliyorum… O suçsuz hıçkırığını teninin işvesine mühürleyip te Sus…. Sevilmek Senin suçun değildi… Ben karşılıksız sevdamın… Kurbanıydım.. Sus… Ne olur…..